X
تبلیغات
رایتل

رستوران، جاذبه فراموش شده در صنعت گردشگری ایران

جمعه 24 اردیبهشت 1389 ساعت 23:10

  صرف غذاهای متنوع در رستوران‌های مختلف و آداب متفاوت از مهمترین برنامه‌های گردشگران خارجی و داخلی است. اما عموم رستوران‌های کشور، غذاهایی شبیه به هم را با آدابی یکسان سرو می‌کنند. درحالیکه تمام غذاهای ایرانی و غذاهای محلی و دسرها بیش از2000 نوع است. 
کباب غذای غالب رستوران‌های ایرانی است 
 
  زمانی که یک توریست به کشوری مسافرت می‌کند یا قصد سفردارد، مایل است از اوقات فراغت خود لذت ببرد و با فرهنگهای جدیدی آشنا شود. از اینرو معمولا اولین سئوال آنها آدرس رستوران‌ شهرها و نقاط دیدنی است. انتخاب رستوران، نوع غذا ،قیمت، موقعیت رستوران، طراحی و نوع خدماتی است که ارائه می‌دهند بخش عمده‌ای از لذت سفر را تشکیل می دهد.
 
 اصغر ژیان‌دربندی کارشناس و متخصص هتلداری و واحدهای پذیرایی معتقد است خوراکیها و غذا از مهمترین جاذبه‌های سفر هستند. وی گفت: از خاطرات به یادماندنی سفر، رستوران‌ها و غذاهای مختلف است.
 
  دربندی از منوی تکراری رستوران‌های کشور با وجود تنوع بالای غذایی در مناطق مختلف ایران انتقاد کرد. وی تصریح کرد: نکته مهمی که کمتر به آن توجه می‌شود یکنواختی و تکراری بودن منوی غذای رستوران‌های مختلف کشور است. این منوهای تکراری عملا جذابیت غذا و رستوران را نزد گردشگران از بین برده است. یک توریست یا یک بازرگان اگر مدتی بیش از3 یا 4 روز بخواهد درشهری دور از خانه خود اقامت کند بدون شک از یکنواختی غذاها خسته خواهد شد زیرا تقریبا بخش اصلی منوی رستوران‌ها را کباب‌های مختلف تشکیل می‌دهد. این یکنواختی حتی برای ایرانی‌ها هم خسته‌کننده است.
 
  این کارشناس هتلداری و واحدهای پذیرایی خاطرنشان کرد: شاید از نظر تنوع غذا جزو غنی‌ترین کشورها باشیم ولی متاسفانه در بیشتر رستوران‌ها و هتل‌ها ازغذاهای محلی و نوشیدنی‌های متنوع استان‌های مختلف مثل انواع کتلت، کوکو، شامی، پلوها، دلمه‌ها، خورشت‌ها، کوفته‌ها،سوپ‌ها و آش‌ها و دسرها مثل مسقطی، شله‌زرد، فرنی، شیربرنج، حلوا و... خبری نیست. بنابراین توریست ورودی به  کشور، اگر با یک خانواده ایرانی تماسی نداشته باشد، فکرمی‌کند غذاهای ایرانی به همان چند نوع کباب خلاصه می‌شود. درحالیکه اگر بخواهیم تمام غذاهای ایرانی و غذاهای محلی و دسرها را نام ببریم، بیش از2000 نوع است.
 
  وی افزود: دو یا سه نوع غذای ایرانی که در برخی رستوران‌ها سرو می‌شود، بدون رعایت آداب آن و در پائین‌ترین کیفیت است. چنانکه نمی‌دانند چگونه و در چه ظروف و اندازه‌ای و با چه نوع تزئیینی سرو کنندکه مردم رغبت به خوردن یا آشامیدن آن نشان دهند. به‌طورمثال، شله‌زرد یا حلوا سالهاست که در ظروف نامناسب و یکنواخت و برای تعداد زیادی درظروف بزرگ آماده سرو می‌کنند. اولین کسی که از این ظروف استفاده کند باعث بهم ریختن تزئیین آن شده و اشتهای نفرات بعد برای خودن از بین می‌رود.  اما اگرهمین غذا‌ها را در ظروف مناسبی انتخاب و درتزئیین آن دقت بیشتری انجام دهند قطعا مورد سفارش میهمانان قرار خواهدگرفت.
 
  دربندی از علل مهمی که چنین وضعی را در تنوع غذاها پیش آورده بکارنگرفتن آشپزهای ماهر و آموزش‌دیده عنوان کرد. وی گفت: امروزه در کشور ما برای آموزش آشپزی، فقط پخت غذا را آموزش می‌دهند درحالیکه اندازه و تزئیین غذا و استفاده از ظروف مناسب که اشتها آور باشد و نوع سرو غذا یا نوشیدنی یکی از نکات مهم در آموزش آشپزی است. یک آشپز ماهر که بتواند غذاهای مختلف ایرانی را طبخ کند قطعا حقوق بیشتری دریافت خواهدکرد و رستوران ها ترجیح می‌دهند که حقوق کمتر به آشپز پرداخت کنند. در نتیجه این مهم باعث شده که از یک کمک‌آشپز یا کباب‌پز بعنوان آشپزماهر استفاده شود. راحت ترین و بی‌زحمت ترین وساده ترین غذایی که همه افراد درصورت وجود امکانات به راحتی می‌توانند آنرا تهیه کنند همان کباب‌ها است که در انواع رستوران‌های ایران سرو می‌شود.
 
  وی افزود: یک آشپز ماهر باعث شهرت و آوازه و جلب مشتری یک رستوران می‌شود. چنانچه تنوع غذا در رستوران‌ها بوجود آید سود سرشاری هم عاید رستوران‌دار خواهد شد زیرا درصدسود این غذاها بسیار بالاتر از غذاهای کبابی است.
 
  دربندی ادامه داد: بارها مشاهد شده که مثلا هتلی دارای چهاررستوران است، اما عملا منوی این رستوران‌ها چندان تفاوتی باهم ندارند. بیشترین تفاوت این رستوران‌ها هم در دکوراسیون و ظاهر آنهاست نه درمنوی غدای آنها. درصورتی که در یک هتل بین‌المللی که دارای چندین رستوران است یک رستوران اصلی وجود دارد و غذاهای بومی آن کشور را سرو می‌کند و رستوران‌های دیگر با منوها و قیمت‌های متفاوت به پذیرایی از مهمانان می پردازند. بطورمثال، یک رستوران غذای چینی، رستوران غذاهای ترکی، رستورانی غذاهای دریایی و... سرومیکنند.
 
  ژیان‌دربندی، مدرس هتلداری یادآور شد: پذیرایی دررستوران‌ها اندیشه دست‌اندرکاران و مدیران را به خود مشغول نمی‌کند و برای پذیرایی و جلب و جذب مشتری به ندرت از ترکیب جدید یا روش تازه استفاده می‌کنند. مدیران رستوران‌ها اغلب مطالعه‌ای در تنوع و تزئیین غذا‌ها ندارند که چه نوع غذاهایی را می‌توانند روزانه در منو بگنجانند و متوجه شودکه استقبال چگونه بوده است. اصولا مدیران هتل و رستوران‌ها هرگز برای پیشرفت تحقیق نمی‌کنند. اگر مدیر رستورانی بخواهد متوجه شود که از دورچین غذا مشتریان راضی هستند یا خیر، به راحتی می‌تواند هنگام جمع کردن ظروف، سری به آشپزخانه بزند و از ظروف برگشتی متوجه شود که کدام مواد دور غذا بیشتر مصرف شده یا اصلا مصرف نشده است که این دورچین غذا را با توجه به ذائقه مشتریان تغییردهد.
 
  وی اضافه کرد: با توضیحات بالا به سهولت می‌توان نتیجه گیری کرد که هیچ کدام از رستوران‌های ما رستوران واقعی نیستند و همه تبدیل شده‌اند به چلوکبابی یا جوجه کبابی.

منبع: خبرگزاری میراث فرهنگی

نظرات (0)
برای نمایش آواتار خود در این وبلاگ در سایت Gravatar.com ثبت نام کنید. (راهنما)

نام :
ایمیل :
وب/وبلاگ :
ایمیل شما بعد از ثبت نمایش داده نخواهد شد